Lando wint zijn eerste! Dat is natuurlijk het verhaal van Miami en zeker de reden dat deze Grand Prix niet alleen ons maar zeker hem, McLaren en alle papaya fans wereldwijd nog heel lang bij zal blijven. Maar omdat het een Sprint weekend was, was het zeker niet de enige verhaallijn van het bloedwarme weekend op de geïmproviseerde stratenbaan rond het Hard Rock Stadium van de Miami Dolphins.
Ik vertrek
Als het gaat om verhaallijnen, dan was de hele mediadag natuurlijk gevuld met het vertrek van Adrian Newey bij red Bull Racing. Hij verlaat het F1 team ergens in de aankomende tijd, om zich nog te storten op het afronden van de RB17 hypercar. Wat er daarna zou komen werd druk over gespeculeerd. Wat dat betreft zijn de meeste F1 media toch niet vies van Britse tabloid-tactieken en wordt alles geschreven zonder de beste man zelf eerst aan het woord te laten. Bij Martin Brundle gaf Newey een quote van Forrest Gump: “I’m feeling a bit tired”. En zeker met de hectiek van begin dit jaar had Newey gewoon zin in rust, zijn gezin en een camper om mee door Frankrijk te touren. Misschien rijdt ‘ie, eenmaal uitgerust, alsnog door naar Maranello. Maar daar is nu niets over te zeggen. Wel zullen Ferrari, Aston Martin en zelfs Williams een gooi doen naar de gunsten van de man “die luchtstromen kan zien”, zoals Horner ooit over hem zei.
Spannende sprint
Op vrijdag zag McLaren er wel al meteen goed uit. De updates die het team meebracht leken direct te werken. Lando had het volle pakket op de auto, terwijl Piastri het moest doen met wat minder van de nieuwe onderdelen. Ondanks de snelste tijd van de kwalificatiesessie, moest Norris toch genoegen nemen met P9 als startpositie voor de Sprintrace. Hij reed zijn snelste tijd namelijk in SQ2 op de medium band, wat meteen aangaf dat de baan en de banden zeer onvoorspelbaar reageerden. Daar profiteerde Daniel Ricciardo van, die zijn huzarenstukje van Mexico vorig jaar herhaalde en zijn flink gepimpte VCARB op P4 neerplantte. Een positie die hij zowaar vast wist te houden in de Sprintrace.
Dat was niet voor iedereen makkelijk, want de eerste bocht zag meteen veel actie, doordat Stroll vanaf de buitenkant van bocht 1 instuurde alsof hij het circuit had afgehuurd voor de dag. Hij bracht daarmee Alonso in de problemen, die toch al probeerde wat ruimte te maken aan de binnenkant voor een wat overenthousiaste actie van Hamilton. Een carambolage met 4 auto’s was het gevolg en het kostte met name Lando Norris zijn race. Niemand kreeg er straf voor, omdat onmogelijk was vast te stellen wie er nu ‘predominantly at fault’ was.
Mad Ma…gnussen
De stewards hadden minder moeite met het toewijzen van schuld bij de incidenten waar Kevin Magnussen bij betrokken was. De Deen reed als door de duivel bezeten in het duel om P9 met Hamilton. Niet minder dan 35 strafseconden en flink wat punten op de licentie later, gaf Kevin ook nog eens toe dat hij het allemaal bewust had gedaan om teamgenoot Hulkenberg te helpen. Het had zomaar eens verstandig kunnen zijn hem de zondag aan de kant te houden, maar de stewards die Alonso drie strafpunten gaven voor een normaal duel met Sainz in China en een non-duel met Russell in Australië, waren opvallend mild voor iedereen die niet Spaans is. Althans, dat vond Alonso. Dat Hamilton voor een snelheidsovertreding van 17 km/u in de pitstraat ook straf kreeg, had hij wellicht nog niet gezien. Hierdoor eindigde de sprint met 2 VCARBs en een Haas in de punten.
Business as usual?
Vooraan was het eigenlijk het hele weekend redelijk ‘business as usual’. Verstappen-Leclerc was de combi die we vooraan zagen in Sprintquali, de Sprintrace en in de ‘gewone’ kwalificatie. En lange tijd leek het in de race ook alsof dat aan de finish hetzelfde zou zijn. Nou ja…lange tijd. Het feest had voor Verstappen al in bocht 1 afgelopen kunnen zijn als zijn volledige miscalculerende Mexicaanse teamgenoot een tweetal centimeters meer op rechts had gereden. Perez probeerde, na een slechts start van Leclerc, aan de binnenkant voorbij te gaan aan zowel Leclerc als Sainz, maar blokkeerde en schoot ver door. Een goed anticiperende Sainz liet de kamikaze-actie letterlijk aan zijn neus voorbij gaan, maar Verstappen was volslagen kansloos geweest als Checo op ramkoers had gelegen. De chaos die Pérez veroorzaakte kostte Sainz zijn tweede plaats en bracht Piastri in stelling. George Russell verloor zelfs drie plekken en kwam eigenlijk in de rest van de race nauwelijks voor. Hamilton wist wel potten te breken, had een paar mooie acties en reed de auto uiteindelijk knap naar P6.
Bollards, boffen en botte pech
Terwijl Verstappen heel langzaam een gaatje trok ten opzichte van eerst Leclerc en later Piastri gebeurde er iets dat de race enorm zou beïnvloeden. Max raakte rond ronde 20 een bollard in bocht 15. Het paaltje rolde een beetje rond net naast de race-lijn en het leek logisch een VSC te geven. Dat gebeurde pas laat, toen het object geraakt was en er veel meer zooi op de baan lag. De VSC duurde nog geen halve ronde, waardoor alleen iedereen buiten de top 6 echt kon profiteren. Verstappen kwam toch binnen om te wisselen naar de harde band, wat onder andere Leclerc al enkele ronden eerder had gedaan. Norris bleef op zijn oudere mediums goede rondetijden neerzetten en leek daarmee kans te maken om Sainz, Piastri en Leclerc het moielijk te maken.
Maar Magnussen vergrootte de kansen op een overwinning van de Brit, door een ongeluk met Sargeant te veroorzaken. Dit bracht een Safety Car naar buiten, die net niet de toen leidende auto van Norris oppikte, maar Max Verstappen op P2. Norris zou anders zijn ruime 11 seconden op Verstappen en 14 seconden op Leclerc hebben zien verdampen, terwijl hij nog op de oude banden stond. Nu kreeg hij zijn pitstop volledig cadeau. Het hele veld werd vervolgens voorbij Bernd Maylander gelaten, om daarna achter Norris aan te sluiten.
Het slot van de race liet blijken dat de overwinning sowieso wel verdiend was voor Norris. Hij liep na de herstart gedecideerd weg bij Verstappen, die worstelde met grip van de harde banden, onbalans en wat later bleek ook wat vloerschade. Het gevecht om plek 4 tussen Piastri en Sainz liep ondertussen slecht af voor beide coureurs. Sainz z’n do-or-die inhaalactie in de voorlaatste bocht leverde hem een tijdstraf op en Piastri een kapotte voorvleugel. Pérez kreeg daardoor de 4e plek in de schoot geworpen.
One big happy family?
Er was ontzettend veel baanactie en er waren ook veel straffen dit weekeinde. Aan het eind was iedereen meer dan tevreden. Lando en de hele McLaren familie natuurlijk het meest. Het werd en echt ook door iedereen gegund: Max kon prima leven met P2 na een moeizaam weekend met toch wat foutjes in de setup en zijn momentje met die bollard. Ferrari-teambaas Fred Vasseur was bij kans zelfs de gangmaker bij de teamfoto van McLaren en zette een papaya cap op om vrolijk wat champagne over Norris te spuiten. Leclerc zag dat ze dit weekend de pace niet hadden bij Ferrari, maar wist wel zijn gretige teamgenoot achter zich te houden en bewijst zich weer als teamleider bij de Scuderia, met de ‘2e thuisrace’ in Imola op komst.
Er was nog meer te vieren. Alpine pakte met Ocon zowaar een eerste punt dit jaar en VCARB was dit weekend spekkoper met de eerste 5 punten op het bord voor Daniel en een verdubbeling van zijn 7 eerdere punten voor Yuki. Daarmee is de Japanner nu een top 10 coureur, terwijl Ricciardo helaas nog steeds onder de schandalig presterende Lance Stroll en zelfs wildcard-coureur Olli Bearman rondploetert. Binnen de Red Bull line-up zijn er dus moeilijke keuzes te maken. Pérez geeft als tweede rijder geen rugdekking aan Max, presteert nog steeds niet optimaal en heeft maar 3 punten voorsprong op Leclerc. Lawson zal nog steeds gretig aan de zijlijn staan te trappelen en wil vast in de F1 terecht komen voor Andrea Kimi Antonelli. Voor hem was dispensatie aangevraagd om al vóór zijn achtiende jaar in te mogen stappen. Dat zou dan bij Williams moeten zijn, in plaats van de nog steeds tranentrekkend slechte Logan Sargeant. Dat zal echter niet voor Imola gebeuren, omdat minimaal 3 gremia van de FIA zich hierover moeten buigen.
