Tekst: Rob Beltman
Fotografie: Rob Beltman
Spa biedt spannend spektakelstuk met nasmaak
Het was een genot om weer te gast te zijn op het circuit met naar mijn smaak de allermooiste ligging ter wereld. Keurig ingebed in het glooiende Ardenner landschap strekt zich ruim 7 kilometer iconisch (en vernieuwd) asfalt uit, met als verlokking zowel ongekende hoogtewisselingen als ook high-, medium- en low-speed bochten. La Source, Eau Rouge, Raidillon, Les Combes, Bruxelles, Double Gauche, Fagnes, Blanchimont. Het klinkt al seen symphonie. Het enige wat je aan Spa toe zou willen voegen, is toch dat drupje water. En zelfs dat was van de partij, in precies de juiste hoeveelheid!
Verrassende vrije trainingen
Voor er ook maar een meter gereden zou worden, werd bekend wat al langer in de lucht hing: Max Verstappen zou een gridstraf van 10 plaatsen incasseren voor het vervangen van zijn motor. Daar kon je van tevoren wel een vraagteken bij zetten, omdat het behalen van succes voor de zomerstop ook nodig was, zowel voor Max (al 3 races niet gewonnen) als het team. Maar het circuit van Spa bood op het eerste gezicht de beste kansen om terug te knokken (meer dan bijvoorbeeld Monza) en dus was nog niet alle hoop verkeken dat Verstappen zou doen wat hij de twee voorgaande jaren ook deed: na een gridstraf zich naar voren rijden, van buiten de top 10 helemaal naar de winst!
Hij begon misschien wel extra gedreven en topte een droge VT1 met een halve seconde op Piastri en zelfs een volle seconde op zijn kwakkelende teamgenoot Pérez. De Mercedessen zaten er wel bij, beter dan de Ferrari’s, maar het was vooral Albon die verraste met een derde tijd. Alex en zijn Williams vielen in VT2 verder terug, terwijl de McLarens de tijdenlijst aanvoerden, gevolgd door Verstappen en de Ferrari’s. Mercedes zocht naar antwoorden en besloot uiteindelijk naar een oudere specificatie vloer te switchen. Ook Pérez bleef zoeken naar antwoorden en was weer 1 seconde langzamer dan Max.
Verder waren er op vrijdag geen grote verrassingen van bijvoorbeeld de Aston’s of de Alpines, die dan wel weer in een mooie livery gestoken waren. Een beetje toepasselijk bloedrood, omdat er weer een kop gerold is bij de Franse formatie. Bruno Famin kondigde zijn vertrek als teambaas aan, tegelijk hintend op het besluit van Renault om geen F1 motoren meer te gaan maken. We zagen de bui al even hangen: Alpine zal een klantenteam moeten worden!
Kletsnatte kwalificatie
Ook de coureurs zagen de buien hangen, net als uw trouwe blogger in zijn tentje op de camping of in poncho langs de baan, overigens. Zaterdag werd namelijk een grijze, kletsnatte dag, met zelfs de verplaatsing van de F2 sprintrace naar de vroege avond tot gevolg. De F1 kon echter VT3 en de kwalificatie ‘gewoon’ afwerken. Daarin toonde Verstappen zijn ongelofelijke talent door structureel het veld op 0.6 tot wel 1.4 seconden afstand te rijden. Pérez moest in VT3 met een 2:07:103 maar liefst een beschamende 5.5 seconden toegeven! In VT3 zaten de Alpines van Gasly en Ocon ineens wel fraai van voren, terwijl Mercedes ook in het nat geen vuist kon maken.
De kwalificatie vertoonde een grillig verloop, mede omdat de regen dan weer iets intensiveerde, dan weer even ophield. Alle coureurs wilden vroeg de baan op om een ronde neer te zetten, maar de strategische gok werd wel: doen we dat met nieuwe of gebruikte banden? En wat als de regen niet doorzet en we geen nieuwe set hebben als de baan op z’n best is?! Verstappen deed er alles aan om in zijn eerste runs in Q1 en Q2 zo gedecideerd een tijd neer te zetten, dat een tweede run niet nodig was. Dat lukte niet iedereen. In Q3 had naast Max slechts Leclerc nog twee nieuwe sets Intermediates over. En dat zou hem de pole op zondag bezorgen, vlak vóór een knap op de 3e plek gekwalificeerde Sergio Pérez. Beiden gaven wel 0.6 toe op Verstappen, die natuurlijk naar P11 werd teruggezet. De McLarens maakten hun favorietenrol niet waar en stonden P5 en P6, ingesloten door de Mercedessen, van wie Hamilton het beste presteerde. Sainz, Alonso en Ocon schoven door naar P7 tot en met 9 en P10 werd ingenomen door Alex Albon.
Onverwachte winnaars…en verliezers
Op zondag was er nauwelijks meer een wolkje aan de lucht te bekennen. De regen had plaats gemaakt voor 22 graden en een stralende zon, hetgeen het veld vast weer door elkaar zou gaan schudden. Dat gebeurde feitelijk al bij de start, met name doordat Pérez slecht startte en meteen Hamilton voor moest laten. Norris ging wijd in La Source en viel terug naar P7, terwijl Verstappen meteen Albon en Ocon passeerde. Dat was cruciaal, want verder zou inhalen deze middag lastig blijken. Volgen blijkt anno 2024 steeds moeilijker te worden door de complexe luchtstromen die de auto’s genereren. Daarnaast helpt het inkorten van de DRS zone op de Kemmel straight met maar liefst 75 meter ook niet. Daar is de FIA duidelijk te rigoureus geweest.
Her en der werd nog een plaatsje gewonnen op de baan. Hamilton passeerde Leclerc voor de leiding en Verstappen zou ook Ocon nog verschalken om direct achter zijn kampioenschapsrivaal Norris te belanden. Vanaf daar werd het een strategisch spel rond de pitstops. Russell en Verstappen gingen tegelijk en maakte een undercut op respectievelijk Piastri en Norris. Piastri wist zijn plek direct na zijn stop terug te pakken, maar Norris bleef 5 ronden langer buiten om daarna met verser rubber aan te vallen. Dat was wat Red Bull in Hongarije met Verstappen probeerde en wat niet werkte. Simpel gesteld heeft zelfs bijna een seconde overspeed geen waarde zodra je in vuile lucht van de auto voor je komt.
Koning van de strategische beslissingen was George Russell. Hij was al aan het einde van ronde 9 binnen gekomen voor Hards, maar besloot op eigen initiatief dat een één-stopper wel eens zou kunnen werken. Hij keek op dat moment tegen een P5 aan, maar de gok maakte hem zowaar een lastig te verschalken prooi voor zijn teamgenoot, die voor de winst ging. Hamilton, not amused uiteraard, kon in de laatste ronden ook op zijn versere banden niet op tegen een koelbloedige Russell, die zelfs een schamele 0.5 seconden voorsprong op 30+ ronden oude banden nog wist te verdedigen. P1 voor hem, P2 voor Hamilton en P3 voor een aanstormende Piastri, die het zou betreuren dat zijn laatste stop door zijn eigen toedoen 2s langer duurde dan nodig. Hij schoot zijn pitbox ongeveer 30-40 cm voorbij.
Leclerc hield Verstappen van P4, terwijl Norris niet verder kwam dan P6, waardoor Verstappen alsnog zijn marge in het kampioenschap vergrootte. Pérez was ondertussen de enige die zich consequent wel ingehaald liet worden: hij ging van P2 aan de start naar P8 op de eindstreep.
Post race drama
Terwijl iedereen wel toe was aan de zomerbreak en wilde inpakken, bleek de keuze voor een éénstopper van Russell nog een naar staartje te krijgen. De auto’s van alle teams werden nog niet vrijgegeven en langzaam werd duidelijk waarom. De Technical Delegate van de FIA woog de Mercedes van Russell nadat de laatste 2.8 liter brandstof (ruim genoeg voor het verplichte sample) verwijderd waren en kwam 1,5 kilo te kort om aan het minimum leeg gewicht van 798 kilogram te voldoen. Het duurde niet lang voor iedereen wees naar de bandenslijtage en het ontbreken van een in-lap om zogeheten ‘pick-up’ te verzamelen van rubberdeeltjes, die zich dan aan de banden hechten. Daarmee was 400 gram per band zo teruggewonnen. Maar hoe het ook is: de auto was aan de meet te licht en Russell werd gediskwalificeerd. Hamilton wint nummer 105 en zal zijn wat sippe, sikkeneurige post-race reactie over nota bene een Mercedes 1-2 nu mogelijk met andere ogen bekijken.
Pérez zal met lood in zijn schoenen de gesprekken op de maandag aan zijn gegaan met het Red Bull management. Zou hij zijn stoeltje mogen behouden? Zijn 28 punten in 8 races, tegenover 141 voor Max, genoeg om bij een topteam te mogen blijven dat constructeurskampioen wil worden? Of zouden Marko en Horner een ander naar voren schuiven en hem terugzetten naar VCARB of wellicht zelfs helemaal met pensioen sturen? Het verlossende woord kwam verrassend snel. Red Bull neemt genoegen met een coureur die de afgelopen 8 races minder dan 4 punten per race (equivalent van P8) scoorde. Ze denken niet dat Ricciardo, Tsunoda of Lawson dat beter kunnen (ouch!). Of ze hechten te veel aan de combinatie ‘cash & cans’ die de Mexicaan meebrengt, met zijn puissant rijke sponsoren en populariteit in de America’s, waar nog 4 van de resterende 10 races te verrijden zijn. Het is geen keuze die commitment aan een topsportmentaliteit ademt en zeker niet één die het rebelse, meedogenloze extreem-performance team van Milton Keynes kenmerkt. Eerder een laffe, berekende boekhouderskeuze. Verstandig, maar niet sexy.
Datzelfde geldt voor de keuze van Carlos Sainz om zich te committeren aan Williams voor wat is gecommuniceerd als een ‘multi-year deal’. Geen Mercedes voor een jaartje, geen Audi vanaf 2026. En dat laatste is toch een klap in het gezicht van de Duitse renstal, want het geeft aan dat het vertrouwen in het project, waar Carlos sterk mee geassocieerd werd, niet groot was. En dat nadat Andreas Seidl het veld moest gaan ruimen en Binotto (met wie Sainz bij Ferrari werkte) werd aangesteld. Sainz neemt liever het zitje naast Albon en maakt daarmee een line-up compleet die Williams weer echt op de kaart kan zetten. Mits de auto recht kan doen aan het talent van de beide rijders. En dat is nogal een gok van de Spanjaard.
Het aftellen is begonnen
De tweede seizoenshelft, die we na de zomerbreak aanvangen, is uiteraard een wat korte helft. We kunnen van 10 terug gaan tellen, wetende dat we na 14 races nog steeds, al 800 dagen lang, Max Verstappen aan kop hebben van het kampioenschap. Zeker niet onbedreigd, hoewel een voorsprong van 78 punten comfortabel zou moeten voelen. Maar als je 4 races niet wint en zelfs het podium bij gelegenheid niet haalt, dan kun je niet op je lauweren rusten.
McLaren zal dat ook niet doen. De fouten die het team in de laatste 8 races sinds Miami maakte, zullen de revue wel passeren. Rijders en team hadden echt meer dan twee overwinningen moeten boeken. Mercedes heeft het wat dat betreft, met 3 keer het hoogste plekje op het podium, beter gedaan. En Mercedes is dan ook echt terug van weggeweest! Natuurlijk bewees het zoeken met de vloerupdate dat er nog werk aan de winkel is, maar de strijd om overwinningen is aan!
Ferrari daarentegen lijkt nu het vierde team van de grid. Het Vasseur-effect lijkt wat uitgewerkt. Leclerc lukte het weer niet een eerste startplek te converteren naar winst. Sainz is aan het aftellen en zal niet meer aan het verbeteren van de auto mee kunnen en mogen werken. Daar kan men uitkijken naar de komst van Lewis, die ondertussen bij Mercedes zijn kansen zal willen pakken om zijn records wat aan te scherpen, omdat het Ferrari-avontuur niet meer de stap voorwaarts lijkt te zijn die het begin dit jaar was.
