Legendarische Leclerc wint op magistrale wijze de Monaco GP! Het had zo’n mooie headline kunnen zijn. Maar helaas was de GP van Monaco zelf allesbehalve magisch. Wel leverde de race, en uiteraard vooral de kwalificatie, Charles Leclerc zijn langverwachte en dik verdiende overwinning op in zijn thuisstaat, in de straten waar hij opgroeide. Daarmee was hij de vierde verschillende winnaar dit seizoen, dat door deze uitslag zeker extra spannend is geworden. Verstappen kwam namelijk niet verder dan de zesde plaats, met naar eigen zeggen een ‘gebroken lijf’. Pérez tuimelt met een slechte qualifying en DNF in de race naar 5e in het kampioenschap.
Vroege voortekenen op vrijdag
Zoals we altijd weten van de race door de straten van het prinsendom, wordt alles op zaterdag bepaald. Toch was het vanaf vrijdag eigenlijk al een voldongen feit dat dit het weekend van Leclerc zou worden. Hij was in de vrije trainingen meteen scherp en als enige soms 5 of 6 tienden los van de rest. McLaren zat er erg goed bij, met uiteraard weer een verbluffend scherpe Piastri. Ook Mercedes meldde zich op meerdere momenten vooraan, vooral op de vrijdag, waarop ze vaak de motor iets verder opgeschroefd hebben. Tsunoda maakte weer indruk en voelt zich comfortabel in de VCARB en zelfs de Alpines en Albon leken een potje te kunnen breken.
Red Bull zat er eigenlijk voor het tweede of misschein wel derde weekend op rij niet goed bij. De auto bleek lastig over de kerbs en hobbels te gaan en Verstappen en Pérez klaagden steen en been over het gebrek aan controle over de RB20. Aangezien de grote voordelen op rechte stukken en wat snellere bochten (waar er toch al niet veel van waren dit weekend), minder groot zijn dan in 2023, viel het kampioensteam ver terug.
Super-Saturday bepaalt alles
Op zaterdag bleek het euvel van de Red Bulls nauwelijks verholpen. Ook de Aston Martins bleken geen grip te krijgen op hun bolide, die weer enkele upgrades had die geen extra pace brachten. Bij Mercedes pakte Russell na intern overleg de nieuwe vleugel, waar er maar 1 van was. Bij schade in kwalificatie had dat het risico van een parc fermé overtreding opgeleverd, waardoor Lewis er het liefst vanaf zag. Het leek geen verschil te maken, want Lewis zat er in de laatste vrije training met een derde tijd goed bij. Verstappen leek het lek boven te hebben met P2 in FP3.
Met al het bovenstaande zou Q1 vast enkele vroege en onverwachte slachtoffers slachtoffers kennen. Dat dat Checo Pérez en Alonso zouden zijn, was door weinigen voorzien. De Mexicaan kreeg geen enkele goede ronde op het bord en was weer druk zoekende naar excuses. Alonso had geen echt schone ronden qua verkeer, maar stelde ook simpelweg teleur. In Q2 moesten dan uiteraard wat andere namen gaan vallen en zou de verrassing vooral zijn wie zich eruit zou kunnen knokken naar Q3. Dat bleek voorbehouden aan Tsunoda, Gasly en Albon. Dat Alex zijn teamgenoot achter zich zou laten was verwacht, maar voor zowel Ocon als Danny Ric was het een bittere pil om te slikken.
Q1 zou een episch gevecht leveren waarin 7 coureurs serieus kans zouden kunnen maken op de pole positie en dan is een foutje ook zo gemaakt. Het foutje kwam…van Max Verstappen. Waar zijn eerste run nog zeer sterk leek, was het begin van zijn tweede run direct voorbij door een uitglijder en aanraking met de muur in bocht 1. Hij nestelde zich op P6, tussen Russell en Hamilton. Dat Britse kwalificatieduel is nu overigens 7-1 in het voordeel van George. De top 4 plekken mochten Norris, Sainz, Piastri en Leclerc om knokken en in die volgorde zou het ook gaan. Leclerc pakte een magistrale pole. Piastri zat er minder dan 2 tienden achter. Een tiende daarachter kwam Sainz, met 5 hondersten tussen P3 en P6.
Valse start
Helaas was van al die spanning op zaterdag niets meer over na de eerste ronde op zondag. De start was mooi en Piastri en Sainz gingen meteen in bocht 1 het gevecht aan, wat Sainz een lekke band opleverde en meteen actie beloofde. Verder achter in het veld kwam die actie ook, mede dankzij Kevin Magnussen en Checo Perez, die de ongelukkige Hulkenberg meenamen in hun crash. Magnussen reed een gat in dat er niet lang zou zijn, maar Perez had ook meer ruimte kunnen en moeten laten. Het leverde een mega-klapper op precies in het bochtige deel tussen bocht 1 en 3. Dat werd uiteraard een code rood, want van de auto van Pérez resteerde slechts de monocoque. Voordat de rode vlag gezwaaid kon worden, was het veld al grotendeels richting de tunnel, waar Ocon een stomme en overoptimistische inhaalactie op zijn teamgenoot uithaalde. Hij werd de lucht in gelanceerd en was uit de race en als je teambaas Bruno Fermin hoorde, is daarmee de kous nog niet af. Gasly kon door.
Dat zou ook gelden voor de gelukkige Sainz, die zijn auto in bocht 4 geparkeerd had maar rustig terug kon naar de pits en de herstart weer vanaf P3 mocht aanvangen. Dat kwam omdat niet alle auto’s de eerste sector hadden afgerond. De Stake van Zhou kwam namelijk met moeite langs het ongeluk. Sainz had eerder al mazzel doordat hij op zaterdag werd vrijgesproken van ‘impeding’ op Albon, waar dat toch een slam-dunk beslissing leek. Kennelijk is het geen sprake van de anti-Spaanse bias die Alonso bij de stewards vermoedde.
Senna-onwaardig
Wat hierna gebeurde was op geen enkele manier een race en eerlijk gezegd F1 en zeker de diverse Senna-eerbetonen onwaardig. Ayrton reed zelfs toen hij eenzaam aan de leiding ging nog zodanig fel dat hij crashte. Natuurlijk geen voorbeeld dat Charles wilde volgen. Daardoor werd het nu een race om wie het langzaamst de rondgang kon maken, om zodoende wel of niet gaten te laten vallen om een eventuele pitstop uit te lokken. Dit kwam omdat de bandenstrategie na de rode vlag geneutraliseerd was. De top 4 startte op de medium band en wisselde dus vanaf de herstart naar de harde band om daarop de race uit te kunnen rijden. Daarachter waren Russell, Verstappen en Hamilton gestart op hard, maar die moesten dus naar medium switchen en gaan managen om te hopen op een incident later in de race. Russell reed naar eigen zeggen een goede 3 seconden van de pace, maar de rondetijden van 1:21 waren zelfs een goede 10 seconden langzamer dan de pole-tijd van zaterdag. Het zou bijna tijd worden om ook in de race minimum rondetijden vast te leggen, zoals bij warmup- en cooldown-laps in de kwalificatie.
Na ruim 40 ronden had Alonso het gat voor Stroll gecreeerd om te stoppen, zodat die met vers rubber Gasly kon gaan najagen. Helaas bleek het vertrouwen in Stroll’s talent nogal misplaatst en reed hij de band lek op de chicane bij het uitkomen van de tunnel. Hamilton was de volgende die kon stoppen, omdat Tsunoda al bijna een ronde achterstand had. Het doel was om dan druk te gaan zetten op Verstappen, maar doordat Lewis niet had begrepen dat de outlap kritiek was om Verstappen niet ook de kans te geven op een pitstop, pareerde Verstappen probleemloos. Een zevenvoudig kampioen die niet het gogme heeft om dit zelf te doorzien is echt de weg kwijt. Zijn gezeur van na de kwalificatie liet al vermoeden dat hij klaar was met het team, maar ook bij de rode vlag in ronde 1 kwam meteen een onverbiddelijk “I told you so” over de radio. Lewis wist kennelijk wel dat hij beter op de medium had kunnen starten, omdat dit zou gebeuren. Ja, ja. Een groot kampioen kiest dan zelf, of schikt zich in de keuze en houdt de rangen gesloten. Maar de relatie is dat punt kennelijk gepasseerd en zal niet beter worden.
Spanning vooraan
In de race werd het verder niet spannend, ondanks de kleine afstand tussen Norris op P4, Sainz op P3 en Piastri op P2. Leclerc hield aan het einde bijna 10 seconden voorsprong over en de gehele Top 10 eindigde zoals die gestart was. Monaco verdient haar plek op de kalender doordat het racen over de smalle straten uitdagend is, ook met deze enorm brede en logge auto’s. Maar als er niet geracet wordt, strategie geen rol kan spelen en iedereen seconden van de pace af rijdt, is het een zieltogend gebeuren dat extreem slechte reclame voor de sport oplevert. De beelden en vooral de emotie bij Leclerc en zelfs Prins Albert maken natuurlijk een hoop goed, maar lang niet alles. Het wordt tijd voor een verplichte 3-stopper in Monaco, zodat strategie en pitstop-executie echt een verschil gaan maken.
Met deze oersaaie race is de spanning in het kampioenschap gek genoeg wel weer enigszins terug. Verstappen staat nog ‘maar’ 31 punten voor op Leclerc. Pérez moet gauw een einde aan zijn mid-season dip maken, want met P5 in het rijderskampioenschap zal niemand staan te trappelen om hem contractverlenging aan te bieden. Sainz staat waarschijnlijk bij Horner en Marko op de deur te kloppen, zeker omdat bij de constructeurs Ferrari nog maar 24 punten achter Red Bull Racing staat. Red Bull heeft een goede tweede coureur meer dan nodig in het gevecht, nu en in 2025! McLaren heeft een stabiel en high-performing duo, maar wel een achterstand van 92 punten. Op ietsjes meer ‘normale’ circuits lijken de Papaya’s het team met de meeste pace in hand op dit moment. Piastri en Norris zijn bovendien lekker aan elkaar gewaagd en het team zit in een goede flow. Dat wordt dus zeer spannend vooraan op 8 en 9 juni in Canada, waar Red Bull vast weer zal worstelen met de kerbs op het semi-stratencircuit van het Île de Montréal.
