Na het snurkfestijn in Monaco laat het F1 circus zich in Montréal zonder enige twijfel van z’n allerbeste kant zien. In de stad waar het fameuze Cirque du Soleil is gevestigd, was het niet de zon, maar de regen die het tempo van de Grand Prix dicteerde en er een schitterende voorstelling van maakte. De eerste acte was verrassend genoeg voor Haas, maar daarna ontvouwde zich een strijd die van deze editie van de Canadese GP een moderne klassieker maakte die het terugkijken meer dan waard zal zijn.
Natte boel, foute boel
Dat we ’t weer niet droog gingen houden in Canada leek vooraf al een zekerheidje. Laat ik het zo zeggen: Als ik poncho-verkoper was, ging ik zeker naar deze race. De vrije trainingen vielen op vrijdag al grotendeels in het water, na een hagelstorm met heftige windstoten. Veel fans werden door de lokale politie van de brug naar het circuit of zelfs al vanaf het OV terug naar huis gestuurd omdat de sessies afgelast zouden zijn. Daar bleek niets van waar en dus waren er mega-opstoppingen bij de entreepoorten voor de paar rondjes (opgeteld over de twee sessies een half uur) die op vrijdag toch nog verreden werden. Dat Norris de ene sessie en Alonso de andere topte, mocht ook niet te veel waarde aan gehecht worden.
Naar verwachting zou Ferrari hier weer snel zijn. De hobbels en kerbs die het team in Monaco zo goed lagen, deden dat vermoeden. Om dezelfde reden was het de vraag of Red Bull het lek boven zou hebben, omdat men naarstig op zoek was naar een manier om wél de bochten goed aan te kunnen vallen. Maar dat is in het nat veel minder relevant, dus zullen heel wat regendansjes gedaan zijn achter het Energy Station. Des temeer omdat in het droog eeuwige aardsrivaal Mercedes er echt goed uitzag. Hamilton topte FP3 en was 0.35 los van het veld. Is dat het resultaat van die nieuwe neus?! Het lijkt van wel. De theorie is dat deze de load aan de voorkant zodanig verbetert dat de auto stabieler is en dus lager afgesteld kan worden, wat het hele pakket een boost geeft. Naast Mercedes bleek ook Aston Martin goed op dreef, met zowel Alonso als de ‘home hero’ Stroll die zich in de top 5 meldde in de trainingen.
Sterren zakken door het ijs…
Met de drukte vooraan en een echt lekker dicht op elkaar zittend middenveld, was het wachten op spectaculaire namen die eruit zouden vliegen in de eerste delen van de kwalificatie. De eerste grote naam die zich daarvoor meldde was Checo Pérez. De Mexicaan zal zijn contractverlenging van 2 jaar misschien iets te gretig gevierd hebben, want hij was in de twee ‘snelle’ ronden in Q1 maar liefst 1.2 en 0.97 seconden langzamer dan zijn teamgenoot. De P16 op de grid werd zondag trouwens niet omgezet in eerherstel. Integendeel. Er was contact met Gasly bij de start en na een troosteloze race volgde nog een flinke achterwaartse glijpartij de muur in. Door de onherstelbare bolide niet meteen bij de eerste Marshall-post te parkeren, maar door te rijden naar zijn team, kreeg Sergio behalve 25.000 euro boete ook 3 plekken gridstraf voor Barcelona.
Q2 was een spannende sessie, omdat continu werd gevreesd voor regenval. Maak je dan je eerste run op een nieuwe Soft, waarmee je kruit in principe verschoten is, of ga je voor een ‘banker-lap’ op gebruikte softs, met als risico dat je geen tweede kans krijgt? Haas gokte verkeerd en had zodoende geen nieuw rubber voor de laatste run, die door uitblijvende regen wel degelijk daarom vroeg. Het maakte echter allemaal niets uit voor Ferrari, dat sowieso geen temperatuur in de banden kreeg. Zowel Sainz als Leclerc konden sneller gaan douchen dan verwacht.
Het scheelde niks…
Dat liet een mega-spannende Q3 sessie optekenen, met daarin een goede vertegenwoordiging van Mercedes-teams: 2 McLarens, 2 Mercedessen en 2 Aston Martins en 1 Williams. Daarnaast mochten Max, Yuki en een door Jacques Villeneuve tot op het bot getergde Daniel Ricciardo de eer voor RBPT hoog proberen te houden. Ook nu weer was de vraag wat te doen met de eerste run en of de regen wel of niet zou komen. De Mercedessen zetten goede tijden neer, waarbij weer opgemerkt moet worden dat Russell het, als het erop aan komt, een fractie beter deed dan Lewis. 8-1 is de onderlinge stand in kwalificatie.
Nu is een gat van 0.280 seconden naar je teamgenoot geen démasqué te noemen, maar het plaatste Hamilton wel op P7, achter de McLarens. En achter Alonso en Ricciardo, die met een P5 op het naar papa Villeneuve vernoemde circuit z’n gram haalde. En natuurlijk was er ook nog Max, die voor de afwisseling wel de snelste tijd reed, maar geen pole positie pakte. 1:12:000 bleek namelijk precies gelijk aan de tijd van Russell, die hij in de eerste run neerzette. En net als in Jerez ’97, waar drie coureurs dit kunstje flikten, gaat dan de eerst neergezette tijd voor. Russell op pole, Max erachter en dan een startrij van McLarens: dat gaf zin in zondag!
Als een Haas uit de startblokken…
Met zoveel handenwrijvend uitkijken naar een spannende race kan het eigenlijk alleen maar tegenvallen, zou je denken, Niets was minder waar. Op een nat circuit, waar ook nog eens nieuw asfalt lag, zou het een glibber- en glijpartij kunnen worden. Zeker omdat het bij de start al wat aan het opdrogen was en iedereen dus voor de Intermediate ging. Iedereen?! Nee. Eén klein team bood dapper weerstand tegen … sorry: koos een gewaagd alternatief en ging op Full Wet weg. De beide Haas-coureurs maakten de eerste 10 ronden daarmee de race. Magnussen was, komende van P14, zelfs in no-time een bedreiging voor de top 5, waar hij net toe door wist te dringen toen het tijd was om te gaan pitten. Dat deed kennelijk ook het team, want ze waren niet klaar met een setje inters en deden een stop van zo’n 9 seconden. Weg voordeel. De Haas zat weer achter de schildpadden.
Stuivertje wisselen vooraan…
Ondertussen was de top 4 verwikkeld in een spannend gevecht. Max begon na een paar ronden aan te dringen bij Russell, maar kwam er niet langs. Hij verzocht via de boordradio al enkele malen om DRS te activeren omdat de baan snel opdroogde. Helaas gebeurde dat pas nadat Max zelf een foutje maakte en bocht twee moest afsteken. Hij kwam onder druk van Norris, die zijn inters had gespaard en nu ontketend leek. Hij stak in ronde 20 Verstappen voorbij en in 21 Russell, die vervolgens een fout maakte en ook Max voorbij zag komen. Norris leek echter voor Verstappen niet bij te halen en liep in amper 5 ronden tijd maar liefst uit naar ruim 9 seconden voorsprong.
Op dat moment ging Logan Sargeant voor de tweede keer van de baan en veroorzaakte hij een Safety Car. Die pakte netjes de raceleider op, maar Norris had geen tijd gehad om nieuwe banden te steken. Zodoende verloor hij veel tijd en kwam hij na alsnog te stoppen als 3e de baan weer op. Hij zou er nuchter over zijn en hetzelfde zien als Max’ race engineer: dit was precies het omgekeerde van de situatie in Miami. De racegoden geven en de racegoden nemen. Maar ze waren nog niet klaar met geven. Snel nadat de Safety Car naar binnen reed, kwam er nog een beetje hemelwater bij. De Inters konden daardoor langer mee en Verstappen behield de leiding, terwijl de Mercedessen en McLarens een pittig gevecht aangingen met elkaar.
Dat gevecht ging door tot voorbij het cross-over moment rond ronde 44/45, waarbij Hamilton de dans opende door naar Mediums te wisselen. Niet veel later doken Verstappen en Russell ook naar binnen, maar Norris bleef nog twee ronden buiten. Hij bleef hangen rond het pit-window van Verstappen en toen Lando uiteindelijk op zijn mediums naar buiten glibberde, was Verstappen er in no-time voorbij en trok een gat van 4 seconden op zijn warmere banden. Het gevecht tussen Russell en Norris was vanaf dat moment aan. Russell haalde knap in, maar maakte een ronde later een onnodige fout. Maar dat deden er meer, omdat de baan feitelijk maar 1 auto breed was: alles buiten de ideale lijn was te nat voor de slicks! Pérez en Sainz ontdekten dat op pijnlijke wijze. Het leverde nog een Safety Car op waarvan de Mercedessen profiteerden door te stoppen voor vers rubber, om daarmee opnieuw het gevecht met McLaren aan te gaan..
Gave gevechten in het hele veld
Er waren tot dat moment hele mooie gevechten en overtakes in het hele veld. Speciale vermelding en wat mij betreft nominatie voor Overtake-of-the-Year is er voor Albon, die in ronde 31 in de laatste chicane voor start-finish zowel een VCARB uitremde als Ocon voorbij stak in één en dezelfde actie. Het pastte net en was een serieuze big-balls-move. Helaas zou Albon de finish niet zien doordat juist hij in ronde 54 de bolide van Sainz op zijn weg vond en die echt niet kon ontwijken. De Ferrari’s waren sowieso een dubbel DNF en dat was gek genoeg niet eens het meest zorgwekkende. De motor bij Leclerc bleek niet goed te functioneren, de strategie-clown leek weer even terug en de radio-communicatie liet bij vlagen aan duidelijkheid te wensen over. Na de bubbels van Monaco zal het een bruistablet worden na Montreal voor Ferrari.
De Scuderia kan overigens ook kopzorgen hebben over de man van 100 miljoen, die hen volgend jaar komt versterken. Lewis zat ontzettend lang vast achter Fernando Alonso (zelfs met DRS) en maakte zelf ook een paar onnodige fouten. Daardoor was hij tot de late SC niet aangehaakt bij het gevecht van de top 4. Hij kon uiteindelijk ook niet al te lang profiteren van een mispeer van Russell, die bij het inhalen van Piastri weer uit moest wijken in de laatste chicane en Lewis langs liet. George trapte lekker door en wist Hamilton met een snaarstrakke inhaalactie weer van een podiumpositie af te knikkeren. Verder vooraan liep Verstappen gestaag zo’n 3 seconden uit op de medium banden. Zelfs een aanhoudend probleem met de demping bij het nemen van de kerbs kon hem niet van de overwinning afhouden. Max loopt weer wat uit in het kampioenschap, Norris pakt P2 daar over van Leclerc, Ferrari scoort dit weekend 0 punten, McLaren lijkt het beste all-round pakket te hebben en Mercedes heeft zowaar (10 slagen om de arm) het lek boven!
De volgende test
Natuurlijk gaat Barcelona weer een echte test zijn voor alles en iedereen. Geen hobbelig stratencircuit en geen sprintrace. Een gewoon circuit, dat alle teams als hun broekzak kennen, doordat er te uit en te na getest is in het verleden. Bij hopelijk wat warmere temperaturen en een asfalt met veel meer bandenslijtage gaan we natuurlijk zien of iedereen echt dichter bij de Red Bulls is gekomen en we misschien wel vijf teams hebben die serieus om podiumplekken kunnen strijden. Na Monaco en Montréal gaan we dus snel naar Montmeló om hopelijk te blijven smullen van al het moois dat F1 in 2024 te bieden heeft.
