Race Report – GP van Saudi Arabie 2024

Veelvraat Verstappen pakt pole nummer vierendertig en wint zijn zesenvijftigste race om het totaal aantal podiums in zijn carrière op een feestelijke 100 te brengen. Een mijlpaal, maar niet echt spannend of verrassend. Toch had de race een aanmerkelijk hogere amusementswaarde dan de openingsrace in Bahrein. Dat kwam niet in de laatste plaats door het F1 debuut van Ollie Bearman, een 18-jarig F2 talent dat in mocht stappen in de Ferrari van de met appendicitis uitgevallen pechvogel Sainz.

Een prima kwalificatie

Vorige week werd al duidelijk dat de grid zich grofweg laat indelen als 1+4+4+1. Red Bull ligt duidelijk voor. Daarachter komt een groep van Ferrari, Mercedes, McLaren en Aston Martin, die in principe alle plekken tot en met P10 onderling verdelen. Daar iets achter zit een restgroep, die met wat geluk een puntje kan sprokkelen. Daarvan onderscheidt alleen Alpine zich in negatieve zin; zij dragen de rode lantaarn. Tenzij er rare dingen gebeuren…en dat was deze race toch wel het geval.

De kwalificatie bracht Leclerc al met een prima ronde tussen de twee Red Bulls. Alonso pakte knap P4, met direct achter hem de McLaren van Piastri, die Norris met vier hondersten versloeg. Vlak daarachter wist Russell ondanks een slechte laatste ronde toch Hamilton voor te blijven. Russell zette daarmee, nel als de knap tot Q3 doorgedrongen Tsunoda, zijn teamgenoot op een 2-0 kwalificatie achterstand. De jonge Bearman scoorde een zeer respectabele 11^e plaats. Ronduit knap als je beseft dat hij slechts in het daglicht van FP3 had kunnen wennen aan de snelheid van de Ferrari op deze 27 bochten tellende baan. Het scheelde maar 6 honderdsten, of hij had Q3 gereden in plaats van 7-voudig wereldkampioen Hamilton, die volgend jaar in diezelfde auto zal zitten. Aan het langste eind trok uiteraard Max Verstappen, die het gevoel had zijn ronde van ‘21 eindelijk afgemaakt te hebben.

Nul bandenslijtage

Afmaken deed Max ook op zondag en hij was daardoor nauwelijks in beeld. De enige upside voor het Red Bull merk is dat menige kijker veel van het goedje zal moeten drinken om wakker te blijven, wegens het gebrek aan spanning vooraan. Perez wist bij de start bijna Leclerc af te troeven, maar moest in bocht 3 inbinden en deed er vervolgens een paar ronden over om alsnog de Monegask voorbij te gaan. Hij had zo’n 3 seconden achterstand, toen Stroll al in ronde 5 een vroegtijdig einde aan zijn avontuur maakte met een knullige aanvaring met de muur. De Canadees mag blij zijn dat zijn polsen heel bleven, want hij had niet eens de reflex zijn stuur los te laten. 

Waar het hele achterveld rechtop ging zitten omdat er ineens punten te verdienen waren, zorgde het vooral voor een extreem lange stint op de harde band…voor vrijwel iedereen. Vermoedelijk zou die band op dit circuit ook een dubbele race-afstand hebben kunnen afleggen…er was gewoon geen slijtage. Leclerc reed er na 45 ronden nog een 1.31.632 mee, goed voor de snelste ronde en een extra punt. In de top 10 kozen mede twee dappere Britten ervoor om juist niet in ronde 5 de gratis pitstop te pakken. Norris en Hamilton vermeden een ‘double stack’ en reden door op de medium band, in de hoop dat er vast nog een latere SC of VSC zou komen om van te profiteren. Het leverde Norris kortstondig de eerste positie op en Hamilton P3 en vooral een mooi en rondenlang gevecht met Piastri.

De jonge Australiër heeft de vooral in sector 1 wiebelige achterkant van de Mercedes veel langer gezien dan hem lief was, namelijk tot Hamilton na 37 ronden zijn pitstop maakte. Norris volgde een ronde later en samen konden zij al strijdend achter de jonge Bearman aan. Die was de race op de soft voortvarend gestart, stopte na het Stroll-incident en kon daarna een opmars beginnen naar P7. De laatste ronden hield hij het hoofd knap koel en verzekerde hij zich achter Russell van de tweede plek in een Brits treintje dat P6 tot P9 besloeg. 

Tijdstraffen-tombola

Er was nog even discussie over één van de Britten niet te eager aan de race was begonnen, omdat Norris duidelijk bewoog voor alle lampen uit waren. De wedstrijdleiding gaf echter aan dat de transponder er geen kwaad in had gezien en dus zij ook niet. Wel waren er straffen voor Pérez en Tsunoda voor ‘unsafe releases’. Bij de Japanner gebeurde dat al voor de race, toen hij tegen de orders van een teamlid in gewoon naar buiten reed en Norris dwong om hevig in de ankers te gaan. Pérez deed het, zo gaf hij in de persconferentie toe, ook tegen de orders van zijn team in, na de double stack. Hij had niet gezien dat Alonso direct achter de McLaren zat, waar hij even op moest wachten. Echt de pineut was Magnussen, na een touché met Albon. Hoewel de Williams-coureur het achteraf een race-incident vond, oordeelden de stewards dat de Deen bewust zijn tegenstander de muur in had geduwd en daarmee 10 seconden straf verdiende. Diezelfde straf kreeg hij nogmaals opgelegd toen hij Tsunoda voorbij wilde steken en daarbij met vier wielen van de baan raakte. Vooral die straf leek streng, maar bleek de uitkomst van een woensdag aangekondigde verhoging bij ‘leaving the track and gaining an advantage’. Omdat zijn eigen race geen vruchtbaar resultaat meer kon opleveren, offerde Magnussen het restant op om een gat te creëren waar Hulkenberg een veilige stop kon maken, om als 10^e het laatste punt van de dag te pakken. Haas staat daarmee ineens 6^e in het kampioenschap bij de constructeurs.

Nieuw bloed

Na de race ging het niet over de twee krasse knarren van Haas, maar natuurlijk over de 18-jarige belofte Bearman. Wat had hij zich goed laten zien. Net als Liam Lawson vorig jaar, trouwens. En hoe jammer is het dan dat zoveel plekken in de koningsklasse bezet zijn door oudere coureurs die gewoon ‘meerijden’. Hoewel die opmerking misschien niet direct aan het adres is gericht van Hamilton, die volgend jaar in de tweede Ferrari rijdt, of de knap als 5^e gefinishte Fernando Alonso, mogen een aantal leden van de oudere garde zich dit wel aantrekken. Ricciardo, bijvoorbeeld, die wederom niet opgewassen bleek tegen Yuki en kansloos achteraan rondreed. Of Bottas, die alleen nog op een kalender anderen echt zijn kont kan laten zien. Als zij plaats maken en tegelijkertijd een team als Williams afscheid durft te nemen van Sargeant, of Mercedes voor Antonelli, dan krijgt F1 het nieuwe bloed waar het zo duidelijk naar snakt.